Ervaringsverhalen vakantiegangers omschrijving

Ervaringen van gasten en familieleden

Hieronder vindt u ervaringen en reacties van gasten, partners en familieleden. Iedereen heeft zijn eigen wensen en zorgbehoeftes. De NBAV-leden en de vele vrijwilligers doen hun uiterste best om het iedereen naar de zin te maken.

Buikpijn. Een misselijk gevoel en niet kunnen slapen. Ik zit letterlijk te shaken. Ik heb het koud en als ik mijn tanden poets kan ik niet stoppen met kokhalzen. De spanning zit tot in mijn tenen. Ik denk dit is de laatste keer. Ik ga nooit meer met het vliegtuig. Tegelijk weet ik dat het niet waar is. Ik ga weer. Ik doorsta het vreselijke gevoel dat alles mis kan gaan. Dat ik mijn controle totaal kwijt ben. Ik weet namelijk dat het mij heel veel oplevert. Ik verlaat mijn comfortabele leventje om nieuwe ervaringen op te doen. De energie die ik daarvan krijg weegt altijd op tegen het onveilige gevoel wat er ook bij hoort.

Nieuwe ervaringen zorgen voor nieuwe herinneringen. Niets is zo lekker om door mijn fotoboeken te bladeren. Gek is dat. Soms geniet ik achteraf nog meer van dat wat ik gedaan heb. Vooral van datgene wat ik eigenlijk niet durfde. En hoe fijn is het, om die spannende belevenissen te vertellen aan anderen. Verhalen horen bij mensen. Maar verhalen kun je pas vertellen als je iets te vertellen hebt.

Wist je trouwens dat je leven langer lijkt als je af en toe iets totaal anders doet, nieuwe ervaringen opdoet. De weken waarin niets nieuws gebeurt rijgen zich aan elkaar vast. Terwijl ik nu nauwelijks meer kan bevatten dat de safari in Zuid-Afrika maar vijf dagen duurde. Ik deed iets wat ik heel spannend vond met elke dag een andere verblijfplaats. Maar wat was het geweldig. En die ene nacht in een safaritent, zonder toilet, tussen de apen en olifanten, herinner ik mij nog het beste.

Ken je dat gevoel wanneer je ergens bent geweest waar je niet eerder was, of iemand ontmoet waar je zomaar een leuk gesprekje mee hebt? Soms heb ik het ook als ik een mooi boek gelezen heb. Ik omschrijf het met een fris gevoel in mijn hoofd. Ik zie de dingen scherper. Ik heb zin om dingen anders te doen.

Een vriendin ging nooit op vakantie. Ze hield er niet van. Tenminste dat zei ze. Teveel gedoe met haar rolstoel en later kwam de nachtbeademing erbij. Uiteindelijk boekte ze toch voor een weekje een goed aangepaste boot met een schipper in Nederland (helaas vaart deze boot niet meer). Vriendinnen stapte op verschillende plaatsen in en uit. Elke dag een andere haven, steeds een ander uitzicht en een ander gezelschap. Wauw! Dat smaakte naar meer. Vier weken Curaçao was de volgende reis. Op Facebook volgde ik haar. Wat was ik blij dat haar vliegreis goed ging. Ik zag haar de zee in gaan met een strandrolstoel, bbq‘en op het strand. Wandelen door Willemstad en genieten van de mensen die ze ontmoete tijdens de schrijfweek die ze daar ook nog even volgde. Onderstaand filmpje maakte ze op het vliegveld terug naar huis. Enkele weken later is ze onverwacht overleden.

Als ik me te behaaglijk ga voelen in mijn eigen huisje en niet meer weet wat ik gisteren deed, dan voel ik dat het tijd is om iets nieuws te doen. Een reisje boeken bijvoorbeeld. Soms begin ik met iets kleins. Een dagje naar een andere stad. Een workshop. Of ik pak mijn fotoboeken. Om dat gevoel weer te gaan voelen. Dat geluksgevoel dat hoort bij iets onbekends doen. Mijn comfortzone is een heerlijk toevluchtsoord, maar wel een tijdelijke verblijfplaats.

Zoals Albert Einstein zei: ‘Het leven is als fietsen: om je evenwicht te kunnen houden, moet je in beweging blijven.’

 

Meer Blogs van Eelke Kelderman zijn te lezen op www.eelkedroomt.nl

Ze hebben de tijd van hun leven

Cordula Postma, moeder van Barnabas, Charliza en Cassian. Barnabas en Charliza lijden aan een stofwisselingsziekte: "Deze vakanties maken echt veel goed. Het geeft Barnabas, maar ook Charliza, de mogelijkheid om ‘echt’ vakantie te vieren, want bijna alles kan. De organisatie denkt niet in beperkingen, maar kijkt naar de mogelijkheden. Ze worden goed verzorgd en vertroeteld. Dat biedt perspectieven en vrijheid. Vrijheid die ik mijn kinderen thuis niet tegelijkertijd kan bieden. Mijn kinderen vonden het heerlijk op de zorgboerderij in Friesland. Dan komen ze weer vol positieve energie thuis. Dat werkt uiteraard heel aanstekelijk. Daarbij geeft het mij de mogelijkheid om de accu weer op te laden en wat extra aandacht te besteden aan mijn jongste zoon Cassian. Al was het de eerste keer wel moeilijk om de zorg uit handen te geven. Inmiddels weet ik dat ze in zeer goede handen zijn en dat ze daar de tijd van hun leven hebben. En dat is uiteindelijk wat telt.”

 

Goede zorg en persoonlijke aandacht

Meneer Koster (83) ging in 2011, na het overlijden van zijn vrouw, voor het eerst alleen op vakantie: “De vakantie is heel goed bevallen. Alles was goed geregeld en de kamers waren heel mooi. De sfeer is heel ontspannen. Als ik na een uitstapje of een gesprek met een andere gast even tot rust wilde komen, ging ik in een lekkere stoel zitten om wat te lezen. Het is net alsof je thuis bent! Wat de vakantie zo bijzonder maakt, is dat je wordt gewaardeerd als mens. Ook word je goed verzorgd en krijg je persoonlijke aandacht. Ik kom helemaal tot rust en loop niet zo te piekeren. Je gaat er met anderen op uit en doet veel contacten op. Ik kan iedereen zo’n vakantie aanraden! Zelf heb ik, na mijn eerste vakantieweek, twee nieuwe vakanties geboekt.”

 

Iedereen is zo hartelijk

Mevr. Van der Veer (82): “De hele sfeer is geweldig, iedereen is zo hartelijk. Dan heb ik het over de vrijwilligers en de medewerkers van het groepshotel. De keuken is werkelijk fantastisch, ik eet hier eigenlijk altijd te veel! Diëten vormen geen probleem, en dat is prettig want ik ben zelf vegetarisch. En het ligt prachtig, je loopt zo het bos in waar je heerlijke wandelingen kunt maken. De excursies zijn leuk en goed en de kamers zijn geweldig. Ze zijn helemaal aangepast, ook de douche. Ik vraag altijd een stoel voor in de douche, dan kan ik me zelf goed redden. Ik loop met een stok en rollator en langere stukken lopen gaat wat moeilijk. Vrijwilliger Cor vroeg of ik mee wilde voor een boswandeling in de rolstoel. Dat was echt genieten! Het bos is zo geweldig; de bomen, de vogels die je hoort en ziet en het ruikt zo lekker. Ik zeg dan altijd: we hebben weer een dag gehad met een gouden randje. Je kunt hier ook heerlijk creatief bezig zijn en er is een bibliotheek. We gaan nog een rondvaart maken op een boot bij Appeltern. Een kopje koffie met slagroomtaart zal niet ontbreken! Het mooie is dat niks moet en alles mag. Je bent gewoon helemaal vrij, dat maakt het écht vakantie.”

Zorg en recreatie combineren

Na een herseninfarct ging Sjaak Wielaard samen met zijn echtgenote nog een paar keer op vakantie. Al snel bleek dit voor beiden te zwaar. Dus ging zijn vrouw Hanny op zoek naar een aangepaste vakantie en vond zij een geschikt NBAV-zorg- en recreatieoord. “Zo krijgt Sjaak de zorg die hij nodig heeft en zit hij toch in een vakantieomgeving. Er komt op vaste tijden iemand langs om hem te verzorgen en hij eet gewoon elke dag in het restaurant.
Er worden regelmatig activiteiten georganiseerd en dan kan hij mee met de vrijwilligers. Er is genoeg te zien en te beleven. De aangepaste boerderijkamers zijn prachtig en van alle gemakken voorzien. Het is mooi dat zorg en recreatie op deze manier gecombineerd kunnen worden. Sinds een jaar brengt ook mijn zoon Rolf hier geregeld zijn vakanties door. Hij werd namelijk in mei vorig jaar getroffen door een hartinfarct, gevolgd door een herseninfarct. Omdat zijn vader hier al kwam, was hij uiteraard bekend met deze locatie. Ook hij voelt zich hier uitstekend op zijn plek. Geweldig dat ze op deze manier toch af en toe van een time-out kunnen genieten.”

slider Mens centraal

Mevrouw Roeden bezoekt tweemaal per jaar een NBAV-zorghotel. Mevrouw Roeden kampt met een lichte vorm van geheugenverlicht. Haar zoon John vertelt: “Mijn moeder vindt dit geweldig. Ze leeft hier elke keer weer naartoe. Begrijpelijk, want het is er prachtig en de persoonlijke aandacht en zorg is bijna overrompelend. Hier staat de mens nog echt centraal.”